Sunday, March 12, 2017

කවිය ඔබ


කවිය ඔබ
ලියා නොලියා
අවසන් කල
කවිය ඔබ

කවි තනන්නට
අකුරු දී
ඒ අකුරින්ම
සිත රිදවා ගත්
පෙම්බර කවිය ඔබ

රිදෙන විට
හඩන්නට
හඩන විට
රිදවන්නට
කවි පද ලෙසින්
අවි ගෙන ආ
කවිය ඔබ

සියක් කැළැල් තුල
නිකැළැල්ව හිද
සිත් අදුරු කල
ආත්මයක් ගැන
ලියන්නට කියා
සිත විනාස කල
දඩබ්බර කවිය ඔබ

මා ඔබට ලියු කවිය
ඇයට හිමි කර දෙන්නට
කවි පේලියක් උදුරා
තව හිතක ඇලවූ
නමක් දිය නොහැකි
අසම්පුර්ණ කවිය ඔබ !

- අරුණි කළුපහන

ඉරබටු මනමාල තරුව


නෙක තාරකාවන් මැද්දේ
ලය ඉරා දුන් තරුවක් වේ නම්
ඉරබටු මනමාල තරුව මිස
වෙන කවුරුන් ද

මදු මිවතට දුම් වලා පුරවන
කවි නිමිති වූ හිතක් එක්ක
සද එලිය යට දොඩමලු වන
රාත්‍රීන් දැක්කේ ඉරබටුව මිස
වෙන කවුරුන් ද

නොහික්මුණු රළු හිතක් කියූ  
ආදරයේ ඒ මතක පද
සිත කොනිත්තන විට තවම
කවි අකුරු ගෙන අදුරේ රැදෙන්නට
කියා දුන්නේ ඉරබටුව මිස
වෙන කවුරුන්ද

රාත්‍රිය පවා උදුරා ගෙන
සදට කවි කියන්නට හුරු කර
හිතට හොරෙන් හිතත් රැගෙන
නික්මුණ ඒ නොසන්ඩාල කවිය
යලි එනතුරු නිදිවරා හිදින්න

යැයි මට කියන්නේ ද
ඒ ඉරබටු මනමාල තරුවම මිස
වෙන කවුරුන් ද





Thursday, March 9, 2017

මතක මල් පෙති


සේපාලිකා මලයි
සුදු පාට මීදුමයි
හරි ලස්සනයි සුදුයි
ඇත්තටම ඔබ වගෙයි

කැම්පස් එකේ අරලියා මල් වැටුණු තාර පාර දිගේ ඩෙනිම් සාක්කු වලට අත් ඔබාගෙන ඔහේ ඇවිදගෙන යන ගමන් අනුරාධ හෙමිහිට මිමිනුවා. තවත් ජයසිරි අමරසේකර කෙනෙක්. මට හිතුනේ එහෙම. පාර අයිනේ සීමාව ලකුණු කරලා තියෙන ගල් වැටිය උඩ පියවර පිට පියවර තියෙන ගමන් මන් ඇහුම්කන් දුන්නේ ආසාවෙන්.. අනුරාධගේ කට හඩ තමයි මන් මේ ලෝකේ වැඩියෙන්ම ආස කරපු කට හඬ.. හොදම ගායකයෝ සියක් වුන්නත් මම පිස්සුවෙන් වගේ අනුරාධගේ කට හඬම තෝරා ගනීවී. ඒ තරම් ඒ කට හඩේ අමුතු වශියක් තිබුනා. සේපාලිකා මලයි මන් ආසම කරපු සින්දුවක්.. මන් කැමතිම සින්දුවයි අනුරාධගේ කට හඩයි. වෙන මොනවා ද ඉතින්.. මට හිතුනේ එහෙම.

මන්දාරමෙන් එහා
දෙව් දුවක් ඇති බලා
මට යන්න දෙන්න සියුමැලියේ
සුවඳ සොය සොයා

ඒ හරිය කියද්දී නම් මට මහා අමුත්තක් දැනුනා.. ඊලග පද පේලිය කියන්නේ නැතිව අනුරාධ මොහොතක විරාමයක් අරන් හිමිහිට පියවර මැන්නේ නිහඩව.

" ඇයි අනුරාධ.. "

මම ඇහුවේ පුදුමෙන් නම් නෙවෙයි. ඒත් සැකෙන්..

" මොකුත් නෑ.. "

අනුරාධ සිනාසෙන්න වෙර දැරුවේ අසීරුවට කියලා මට තේරුණා. ඒත් මම නොතේරුණා වගේ උන්නේ හිතලමයි. වෙන මොනවා කරන්න ද ?

" මොකුත් නැත්තම් අනිත් ටිකත් කියන්න.. මන් ආසයි අහන්න.. "


මේ රාත්‍රියම නිසංසලයි
ඒත් ඔබ නිසා..


“ ඇත්තටම මං නිසා  ද ? “

මම හයියෙන් හිනා වේවී විහිලුවට ඇහුවේ ඒත් ඔබ නිසා කියලා අනුරාධ කිව්වේ මගේ මුණ දිහාවේ බලාගෙන නිසා.

“ ඔව්.. ඔයා නිසා.. “

ඔහු කිව්වේ තාමත් අර හිනාවක් නැති මුනෙන්මයි. මන් ඒකටත් කරේ හොදටම හිනා වෙන එක. එතැන හිනා වෙන්න තරම් හේතුවක් නැහැ කියල මම නොදන්නවා නෙවේ..

“ ඔයා කොහොමද ඔහොම හිනා වෙන්නේ සාරදා.. “

“ ඇයි ඒ එහෙම ඇහුවේ.. “

“ වෙඩින් එකට දවස් කියද ? ඔයාට ඔහොම හිනා වෙන්න පුළුවන් ද ? “


මන් දන්නවා අනුරාධට තිබුන ලොකුම ප්‍රශ්නේ ඒක කියලා.. ඒත් ? අනේ මන්දා.. හිනා නොවී අඩන්න ද ?

“  වෙඩින් එකට තව දවස් දෙකක්ම තියෙනවානේ අනුරාධ.. ඉතුරු ටිකත් කියන්නකෝ.. වෙන කතන්දර වැඩක් නැහැ. “

ගල් වැටිය උඩින් බැහැලා මන් අරලිය ගහ යට වැටිච්ච අරලිය මල් එකතු කරන් පටන් ගත්තේ විසිරිච්ච හිතක් එක් තැන් කරන්න වෙර දරනවා වගේ කියලයි මම ගැන මටම හිතුනේ.


සේපාලිකා මලයි
සුදු පාට මීදුමයි
හරි ලස්සනයි සුදුයි
ඇත්තටම ඔබ වගෙයි....

මල් පිපෙන තුරු ලතා...
මද සුළගේ නැවතුනා...
සිත දකින දකින සිහිනෙදි ඔබ
මට මතක් උනා...

ඇසි පිය හෙලන්න මොහොතක්වත්
මතක නැති වුනා...


ඒ ගැඹුරු ආදරය පිරුණු හඬින් වේදනාවත් එකතු කරලා සින්දුව කියලා ඉවර වෙද්දී මම තාමත් බිම බලාගෙන අරලියා මල් එකතු කරනවා. සින්දුව කියන්න මහා හුගක් වෙලා ගියාට මන් අරලිය මන් දහයක්වත් එකතු කරලා තිබුනේ නැහැ.

ගහ මුල බිමට නැමී නැමී අරලිය මල් අහුලද්දී මගේ ඇස් වලින් සට සට ගාලා කදුළු කැට තණකොළ බිස්ස මතට වැටුනේ දුකට ද අසරණ කමට ද මට තේරෙන්නේ නැහැ.. ඒ කඳුළු අනුරාධ දැක්ක ද මං දන්නෙත් නැහැ. මන් දන්නේ මෙච්චරයි.  අනුරාධ ඒ සින්දුව මේ වෙලේ කිව්වේ මට කියලා වගේම සැබෑවටම එයා මට ආදරේ කරා කියලා විතරයි. ඇත්තටම මම දන්නේ එච්චරයි.

මම ගවුම් කරෙන් හෙමිහිට ඇස් පිහදගෙන බැලුවේ අනුරාධ දිහාවේ. අනුරාධ මට පිටුපාලා කැම්පස් එකේ ඈත අනන්තය දිහාවේ බලන් උන්නා. අනුරාධටත් නොදැනෙන්න මම එතනින් දුවලා ආවේ තවත් ඇඩෙයි කියන බයට.

නාරද බදින්න වෙන්නේ වෙන කරන්න දෙයක් නැති කමට කියලා මම වගේම අනුරාධත් හොදටෝම දැනගෙන හිටියා. හැබැයි එහෙමයි කියලා අනුරාධ මට ආදරේ කරනවා වගේම මමත් අනුරාධට ආදරේ කරනවා කියලා බොරු බලාපොරොත්තුවක් අනුරාධට දෙන්න මට ඕනි වුනේ නැහැ. මගේ ජිවිතේ මෙතනින් ඉවර වුනාට තවත් කෙනෙක්ට විදවන්න ඉඩ තියන්නේ කොහොමද මන්..

කැම්පස් එක ඉස්සරහින් ත්‍රිවිල් එකට නැග ගත්තු මං කිරුළපන දිහාවට යද්දී ගම්සභා හන්දියේ දී ආව පණිවිඩය අනුරාධගෙන්.

“මල් පිපෙන තුරු ලතා...
මද සුළගේ නැවතුනා...
සිත දකින දකින සිහිනෙදි ඔබ
මට මතක් උනා...

ඇසි පිය හෙලන්න මොහොතක්වත්
මතක නැති වුනා... “

ඒ අනුරාධ.. සින්දුව එහෙම අකුරු කරලා එවල තිබුනේ අනුරාධ ම තමයි.

“ සින්දුව කිව්වා මදි කියලා හිත කියන නිසා ද අනුරාධ ලියලා එවන්න හිතුවේ “

සිනා යන මුඩ් එකකුත් එකතු කරලා මම එහෙම උත්තර යැව්වා..


“ ඔයාට මේ සින්දුව කොච්චර ඇහුවත් එපා වෙන්නේ නැහැ වගේම තමයි මට මේ සින්දුව කොච්චර කිව්වත් එපා වෙන්නේ නැහැ.. කඳුළු තියෙන්නේ අඩන්න තමයි සාරදා.. හැබැයි දැන දැනම පැරදිලා අඩන්න නෙවෙයි. අමාරුවෙන් හරි දිනලා සතුටට අඩන්න.. “

අනුරාධ එහෙම එවලා තිබුනත් මම මොකුත් පිළිතුරක් නොයවා හිටියේ හිතලමයි. ඒ වෙනුවට ෆේස්බුක් ලොග් වෙලා මම කරේ ස්ටේටස් එකක් දාපු එක.

ඒ ජයසිරි අමරසේකර කියන ඔර්ජිනල් සින්දුව යු ටියුබ් එකෙන් හොයලා

මන්දාරමෙන් එහා
දෙව් දුවක් ඇති බලා
මට යන්න දෙන්න සියුමැලියේ
සුවඳ සොය සොයා <3

කියලා ටයිප් කරලා පෝස්ට් කරේ මගේ හිත නිදහස් කරගන්න ඕනි නිසාමයි. අනුරාධ එකට ලයික් කරලා තිබුනත් හැබැයි මොකුත්ම කියලා නම් තිබුනේ නැහැ.

“ කවදාහරි උඹලා ජිවිතේ ඇන ගන්නේ මුණට කියන්න ඕනි දේවල් පේන්න විතරක් ෆේස්බුක් එකේ කොටන්න ගිහින් තමා. ඕවා කතා කරල විසදගත්තා නම් කොයිතරම් දෙයක් ද කියලා උබලට තේරෙයි දවසක.. “

ප්‍රියංවදා දවසක් අනුරාධයි මමයි දෙන්නම ඉන්න තැනක හින්ට් එකට වගේ කියාගෙන ගියෙත් අපි දෙන්නට. හැබැයි ඒ වෙලෙත් අපි දෙන්නම ගොළුවෝ බිරෝ වගේ සද්ද නැතිව වුන්නා. හරියට අපිට නෙවේ කිව්වේ වගේ.  

ආදරේ කියන්නේ කටින් කියලා අයිති කරගන්නම ඕනි දෙයක් යෑ.. ඕක හිතේ තිබ්බා කියලා හෙන ගහනවා යෑ..

මට එදා හිතුනේ එහෙම. හැබැයි ඒ හිතෙන දේවල් ඒ දවස් වල වුනත් මම වචනයෙන් නම් කියන්න ගියේ නැහැ.

“ උඹට පිස්සු ද ගෑනියේ.. “

එකපාර මැසේජ්ර් එකට ආව පණිවිඩය නාරදගෙන්.

“ ඇයි “

මම රිපල්යි කරේ පුදුමයෙන්.


“ දවස් දෙකකින් කසාද බදින්න ඉන්න ගෑනියෙක් වෙලා නහින් අඩන සින්දු ෂෙයාර් කරන්නේ මගුල ට ද ? මිනිස්සු මොනවා නොකියයි ද “

නාරද ගේ භාෂාව එහෙමයි. පුදුම වෙන්න දෙයකුත් නැහැ එකේ.

“ මම ගෑනියෙක් නෙවෙයි නාරද.. මම කෙල්ලෙක්.. වැදගත් විදියට කතා කරන්න. රටේ ලෝකේ මිනිසුන්ට ඔයාට වගේ පිස්සු නැහැ.. විකාර හිතන්න  “

මම එහෙම කියලා ඕෆ්ලයින් ආවා. ට්‍රැෆික් එකේ හිර වෙලා ඉද්දි මම මගේ හිතටම මෙහෙම කිව්වේ ඈතින් කළු කරගෙන එන වැහි වලාකුළු දිහාවේ බලාගෙන.

“ ෆේස්බුක් ස්ටේටස් එකටත් නීති රීති දාන මිනිහෙක්. උඹගේ ජිවිතේ හරි අපුරුවටම තියෙයි සාරදා.. තව දවස් දෙකකින් බැඳලා ම බලමුකෝ ඒකෙත් හැටි.. “


-          අරුණි කළුපහන






Wednesday, March 1, 2017

රස්තියාදුකාර සින්ඩරෙල්ලා - 7

අනුරාධ මහත්තයා ඇවිල්ලා ගියායින් පස්සේ තමා ඕo අනුරාධ මහත්තයාගේ ගුණ දොස් විචාරය කරන්න මාග්‍රට් නැන්දා හරියටම පටන් ගත්තේ..

" අනේ මං දන්නේ නෑ නෝනේ.. ඒ හැටි ඉලන්දාරියෙක් අපේ එක්ක සින්ඩි නෝනේ ව ගැටෙන්න තියෙන එක හරියාවි ද කියලා.. "

මාග්‍රට් නැන්දා එහෙම කිව්වේ යශෝදරා අක්කාට..

" මොනවා ගැටෙන්න කියල ද මාග්‍රට් නැන්දේ..  අනුරාධ මෙහේ එන්නේ සින්ඩි ඉගෙනිම ගැන බලන්න නේ.. ඉලන්දාරියෙක් වුණත් ගුරුවරයෙක් වුනාම කොහොමත් තම තමන්ගේ සිමාවන් දන්නවානේ.. අනික ඉතින් අනුරාධ එහෙම නරක කෙනෙක් නෙවේ කියල මිසිස් තේනුවරත් සහතික වුනානේ... "

යශෝදරා අක්ක එහෙම කිව්වේ වැඩි ගානක් නැතිව..

" ඒ මක්ක උනත් ගින්දරයි පුළුනුයි එකට පෑහෙන්න තියන්න ඕනිම නෑ කියලා අපේ අත්තලා මුත්තලා කිව්වේත් කට කහනවට නෙවේනේ නෝනේ.. කාට කාටත් ඕවා තේරෙන්න ඉතින් දෙයක් වෙන්නම ඕනි..  "

මාග්‍රට් නැන්දා ඒක කිව්ව සැරට කුස්සියේ මුල්ලේ හිටපු තඩි පුසිවත් ආයේ ඉතින් මීක් කිව්වේ නෑ..

වික්ටෝරියා ප්ලේස් එකේ ඉරිදා දවසට හැමෝටම නිවාඩු හන්දා දවල් වෙද්දි කට්ටිය සෙට් වෙන්නේ කුස්සි මුල්ලට එහෙම නැතිනම් සුභද්‍රා නෝනාගේ ටයිප් එකට කිව්වොත් ඉතින් කිචන් එකට තමයි..

ඉරිදා උදේම පාන්දර පහට විතර ඉදන් චර්ච් යන්න කලබලේ පටන් ගන්නේ සුභද්‍රා නෝනයි මාග්‍රට් නැන්දයි. යශෝදරා අක්කා නම් බුද්දාගමේ හින්දා එයා නම් හොදටෝම දවල් වෙනකම් නිදා ගන්නෝ..

මයේ ආගම ගැන නම් ඉතින් එකක් ය කියල නෑ නොවෑ.. අපේ පාතී ගියේ කෝවිල්.. මයේ අම්මා නම් කෝවිලුත් ගියා පල්ලිත් ගියා.. පල්ලි කියන්නේත් ඉතින් ඔය සුභද්‍රා නෝනේ ඔය කියන චර්ච් එකටම තමයි.

මයේ අප්පා පල්ලි යන කෙනෙක් හින්දාලු මයේ අම්මත් පල්ලි යන්න හිතුවේ..

ඒත් අපේ පාතී නම් ඒ දවස් වල ඒකට ඒ හැටි මනාපයක් පෙන්නුවේ නැහැ.. උන්දා කිව්වේ ම " ඔව්වා මල සමයං " කියලමයි.

පාති කියන විදියට නම් " දාලා ගිය වාහේ වෙනුවෙන් ඔය හැටි නැහෙන්නත් ඕනි නෑලු.. "

අනේ මන්දා පාති මයේ අප්පාට වෙලාවකට කැමතියි. වෙලාවකට අකැමතියි..

මන් දවසක් ඒ ගැන පාතිගෙන් ඇහුවත් එක්ක ඒත් පාතී දුන්නේ මටත් ඒ හැටි තේරුම් ගන්නම බැරි විදියේ අප්‍රබන්ස උත්තරයක්.

" ගෑනියෙක් බඩ දරු කරලා මග හැරලා යන මිනිහෙක් කවදාවත් මහත්තයෙක් වෙන්නේ නෑ මයේ අම්මා.. උන්නැහේ උඹලාගේ අම්මට කරපු ඒ හදිය මතක් වෙද්දි මයේ ඇගේ මාළු නටනවා..ඒත් ඉතින් බoගලාවේ මහත්තයා මොන දේ කරත්  හරි ගුණ යහපත් මනුස්සයා.. ඒත් උන්දෑ උඹව බලන්නවත් ආයේ නාව එකයි අරුමේ.. මිනිහෙක්ට මොන දේ නැතත් දරුවෙක්ගේ මූණ නොබලා ඉන්න පුලුවනෑ.. "

පාතී අන්තීම ටික නන් කිව්වේ සෑහෙන්න හෙමිට.. කදු වලල්ලෙන් එහා ඈත අහස කොන දිහාවේ බලාගෙන ලොකු හුස්මක් බිමට අත හරින ගමන්.. මාත් ඒ වෙලාවේ පාතිගෙන් මොකුත් නාහ උන්නේ උන්දෑ ට දුක හිතුනෝතින් කියලා.

අනේ මන්දා.. අප්පා ඇයි කවදාවත් නාවේ.. බංගලාවත් ඔහේ වහලා දාලා ලු. එතකොට ඒ බංගලාවේ අයිතිකාර මහත්තයා මගේ අප්පා ද.. මයේ අම්මා කවදාවත් ඒ බංගලාව ගැන කතා කරේ නෑ.. මං ඇහුවෙත් නැහැ.. පුංචිම දවස් වල රෑ ට හීනෙන් එහෙම අප්පා ඇවිදින් මාව අතින් අල්ලාගෙන වත්ත අයිනෙන් උඩහට වැටුණු පාර දිගේ එක්කන් යනවා බංගලාව පෙන්නන්න. ඒත් කවදාවත් ඒ හීන වලදිවත් බංගලාව ලගට යන්න හම්බුනේ නැහැ. ඇයි ඉතින් බංගලාවේ ගේට්ටුව ගාව දී හැමදාම හීනෙන් ඇහැරුණානේ.

ඒ කොහොමත් අප්පා දවසක ඇත්තටම ඒවි මාව බලලා යන්න. මයේ හිත කිව්වෙම එහෙම. අනේ මන්දා. ඒත් ඉතින් උන්දැ ආවත් මම දැන් එහෙ නෑ නොවෑ.. එහෙම හිතද්දී නම් දුකයි තමා.. ඒත් ආයේ කාසිවත්තට යන්න අදහසක් නම් මයේ තුන් හිතකවත් නෑ..
“ සින්ඩි “
යශෝදරා අක්කා එහෙම අහද්දී තමයි මට තේරුනේ මෙච්චර වෙලා හැමෝම ඉදලා තියෙන්නේ මයේ මුණ දිහාවේ බලාගෙන කියලා..

“ ඇයි “

“ මොනාද පුතේ ඔච්චර කල්පනා කරන්නේ.. “

එහෙම ඇහුවේ සුභද්‍රා නෝනා.. සුභද්‍රා නෝනා පුතේ කියද්දී මට හරි ආසයි. ආදරේ හිතෙනවා. මම මුකුත් නැහැයි කියන්ට ඔලුව දෙපැත්තට වැනුවා. මන් කල්පනාවෙන් සැහෙන්න දුර ගිය විත්තියක් කියන්න පුළුවන්  වුනාට කල්පනා කරපු දේවල් එකින් එක කියන්න පුළුවන් යෑ.. ඊට වඩා හොදයි නිස්සද්දව බලාගෙන ඉන්න එක.

“ චර්ච් ගිහින් ආව ගමන් අනුරාධගේ ක්ලාස් එකට ඉඩගත්තු නිසා සින්ඩිට මහන්සිත් ඇති නේ.. සින්ඩි කැමති නම් ගිහින් ටිකක් රෙස්ට් කරන්න.. ඔය මහන්සියට හෝන්දු මාන්දු වෙලා ඉන්නේ.. “

සුභද්‍රා නෝනා ඒ කියන තත්පරයෙන් ම මම කුස්සිය මුල්ලෙන් හිමිහිට මාරු වෙලා කාමරේ පැත්තට ඇවිදගෙන ගියේ ඇත්තටම හිතට දැනුනු මහා කලකිරිච්ච හැගීමක් හින්දයි.

අනේ මන්දා ආයේ පරණ දේවල් මතක් වෙද්දී මට මහා කලකිරීමක්  දැනෙනවා. කලකිරීමටත් වැඩිය සැහෙන්න දුකයි. ඔක්කොටම වැඩියෙන් මයේ අම්මා වෙනස් වෙච්ච විදිය මට හිතා ගන්න බැහැ.. මයේ අම්මා පව් කියලා මං දන්නවා. ඒත් මයේ අම්මට මං ගැන හිතන්ට තිබුනා ඔයිට වැඩිය.

ඒත් ඉතින් මට ය කියලා ආදරයක් තිබ්බා නම් මයේ අම්මා කවදාවත් කුඩප්පා කෙනෙක් ගේන්නේ නැහැ නොවෑ.. එහෙම හිතද්දී අන්තිමට අප්පා විතරක්ම නෙවෙයි මයේ අම්මාත් මයේ ගැන හිතලා නැද්ද කොහෙද..



Saturday, February 25, 2017

රිදුම් දෙන මතක

හිත රිදෙන තැන් බෝමයි
ඒ හැම රිදුමක්ම
ආයෙත් කියෙව්වෝතින්
නුඹ පවා මැරි මැරී උපදිනවා
සත්තයි

ගෙවී ගිය දවස් වල
ආදරණිය මතක විතරක්
මිටකට ගුලි කරාන
මම හුස්ම ගන්නවා
තවම හෙමිහිට

උල් කිණිසි තුඩක්ව
නුඹ ගෙන දුන් රිදුම් ද
තවමත් කොනිති ගහනවා
හිත හඩවමින් තදටම

කිවිදියකට පෙම් කිරිමම
අමුතු රහක් වුනත් නුඹට
තැනින් තැන රැදෙන හිතකට
පෙම් කිරිමම දැන් සාපයක් මට
ඔබ දන්නවා ද ඒ වග..

#Aruni


Wednesday, February 22, 2017

රස්තියාදුකාර සින්ඩරෙල්ලා - 6


“ සින්ඩිගේ ඇත්තම නම ද සින්ඩරෙල්ලා “

මගෙන් ඕම ඇහුවේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි ඕ0 ශාස්ත්‍රීගේ අම්මා ගෙනාව ටියුෂන් මහත්තයා. මම ඒක එහෙමයි කියන්න ඔලුව වනලා සද්ද නැතිව උන්නා.

“ ලස්සන නමක් නේ. කවුද සින්ඩිට නම දාලා තියෙන්නේ.. මමී ද “

මේ මහත්තයා ටියුෂන් දෙන්න ආව මහත්තයෙක් ද නැතිනම් පත්තරේ මහත්තයෙක් ද මන්දා.

“ සින්ඩිගේ වයස කිය ද ? “

හිතුවා හරි.. ටියුෂන් දෙන්න ආව මහත්තයාට ඕනි නැති දෙයක් නැහැ. මහා ඕපාදුප කරත්තයක්.. මාග්‍රට් නැන්දා හොදයි තව.

“ ඇයි අහන්නේ.. “

මමත් ඇහුවේ ඉදලා ඉදලා බැරිම තැන. ඇයි අෆ්ෆා උගන්නන්න ආවා නම් ඒක නොකර මොන එහෙකට ද ජාතකේ හොයන්නේ.

“  සින්ඩිට හරියට තරහා යනවා වගේ නේද..  “

යන්තමින් හිනාවක් මුණට ඇදලා ගන්න ගමන් ඒ මහත්තයා කිව්වා. තරහා යනවා නෙවෙයි ඇවිත් තියෙන්නේ කියලා කියන්න හිතුනත් මං ඔන්න ඔහේ සද්ද නැතිවම උන්නා. අදුරගත්ත පලවෙනි ම දාසේ කාට වුනත් පාර්ට් දාන එක හරි නැහැ නොවෑ. මහා ආඩම්බරකාර පෙනුමක් තිබ්බ හින්දා නම් මන් නන් හිතුවෙම මේ මහත්තයා වැදගත් විදියට ඕපාදුප හොයන්නේ නැතිව ඉදිවී කියලා. ඒත් ඉතින් මේ ගෙදරට එන මිනිස්සු ඔක්කොටම තියෙන පුරස්න ටික මේ මහත්තයාටත් තිබ්බ එකනේ වැඩේ. අර ශාස්ත්‍රී කිව්ව විදියට අපරාදේ කියන්න බැහැ ලස්සන නම් අඩුවක් නැතිව තියෙනවා.

දොරේ ඔලුව හැප්පෙන තරමට උස.. හීනි දිග ඇස්.. හිනා වෙද්දී වළ ගැහෙන කම්මුල්. කොට කොට රැවුල් කොට වැවිච්ච කම්මුල්.. කුරු කුරු කොන්ඩේ.. ආඅ ඒ විතරක් ද වංගු ගැහිච්ච උගුරයි ගාම්භීර කටහඩයි. අපරාදේ කියන්න බැහැ යශෝදරා නෝනා යි ශාස්ත්‍රීයි දොර රෙදි අස්සෙන් එබිලා බලන්න තරං ඒ මහත්තයගේ රූපෙන් නම් අඩුවක් තිබ්බේ නැහැ. ඒත් අෆ්ෆා රූපෙ කන්න යෑ චිත්ත අදින ගෑනු වගේ විස්තර හාර අවුස්සන ගත්තම.

“ සින්ඩි සින්ඩිගේ විස්තර කියන්න අකැමති නම් මන් කියන්නම්කෝ මම ගැන. මම අනුරාධ, අනුරාධ මිගස්තැන්න. අද ඉදන් සින්ඩිගේ සර් මම. මම ගැන විස්තර දැනටමත් සින්ඩි දන්නවා ඇති නේ.. “

අනුරාධ මහත්තයා එහෙම කියද්දී මම හිමිහිට දන්නවා කියන්ට ඔලුව වැනුවා. ශාස්ත්‍රී නම් අනුරාධ මහත්තයට සර් කියන්නේ නැහැ. එයා කියන්නේ “ අනුරාධයියා “ කියලා.  ඒකත් චුට්ටක් විතර අමුතුම ලතාවකට. එක අතකින් සර් කියන එක හොදයි. එතකොට උන්දාට උනත් පුළුවන් නේ මගේ ජාතකේ හොයන්නේ නැතිව ඈතින් ඉන්න.

“ මිස්ටර් මිගස්තැන්න.. “

“ මිසිස් සේනානායක.. “

එහෙම කියාගෙන අනුරාධ සර් පුටුවෙන් නැගිට්ටේ සුභද්‍රා නෝනා ආව හින්දයි. හැබැයි අනුරාධ සර් ඉස්සරදී නම් සුභද්‍රා නෝනාට නෝනා කියන්නේ නැතිව මමී කියන්න කියලයි මාග්‍රට් නැන්දා අද උදේම මගේ කිරි කොෆි කෝප්පේ හදලා අතට දෙද්දී මට කිවේ.

“ හා හා නැගිටින්න ඕනි නැහැ වාඩි වෙන්න.. “

අනුරාධ සර්ටත් ආපහු වාඩිවෙන්න කියලා අතිනුත් පෙන්නන ගමන් සුභද්‍රා නෝනාත් අපි හිටපු මේසේ ම පැත්තකින් වාඩි උනා. ඒක නම් ඒ වෙලේ හැටියට මගේ හිතට හරි හයියක්. නැතිනම් ඉතින් මේ හොතබු මහත්තයා එක්ක මන් තනියම නොවැ. අයි අයියෝ සින්ඩි.. මගේ සිත මටම කන්ට්‍රෝල් නැහැ.. අර දෙන්නා හිටියේ නැතිනම් මට මටම ටොක්කක් ඇන ගන්න තිබ්බා.

“ මිස්ටර් මිගස්තැන්න.. මිසිස් තේනුවර වැඩි විස්තර කියන්න ඇති නේද ? “

“ කරදරයක් නැති නම් මට අනුරාධ කියන්න මිසිස් සේනානායක..  එහෙම ලේසියි. ඔව් කිව්වා.. මිසිස් සේනානායකගේ කසින් ඩෝටර්ට තමයි මට ටීච් කරන්න වෙන්නේ කියල කිව්වා.. “
මිසිස් තේනුවර කියන්නේ නම් ශාස්ත්‍රීගේ අම්මා.. ඒත් මොකක් කිව්වා මම කොහොමද සුභද්‍රා නෝනාගේ ඥාති වෙන්නේ.. හෑ.

“ ඔව්. අනුරාධ.. සින්ඩරෙල්ලා මගේ කසින් ඩෝටර්.. පුංචි කාලේ ඉදන් මෙයා හැදුනේ අපේ වත්තේ බන්ග්ලෝ එකේ හුරතලේ ට. වත්තේ ළමයි එක්ක වැටි වැටි සෙල්ලම් කර කර උන්නා මිසක් එහෙම මෙයාගේ එඩියුකේෂන් සයීඩ් එක ගැන කවුරුත් මහා ලොකුවට හිතුවේ නැහැ. අනික ඉතින් ඒ පැතිවල ඉගෙන ගන්නය කියලා හොද කොන්වන්ට් එකක් එහෙම තිබුනෙත් නැහැ. හැබැයි දැන් දැන් පිළිවලකට හැමදේම ඉගෙන ගන්න ඕනි වයස හින්දා මම මෙයාව මෙහෙට ගෙන්න ගත්තා. අපේ සින්ඩි පොඩි කාලේ ඔය වතු වල ළමයි එක්ක හැදුනු හින්දා එයාගේ කතා කරන භාෂාව නම් ටිකක් අමුතුයි. පොඩි ළමයින්ගේ ඔලු වලට ඔය උස් පහත් කම් දාන්න ඕනි නැති හින්දා අපිත් මොකුත් කියන්න ගියේ නැහැ ඒ දවස් වල.. “

“ ඒක හරි මිසිස් සේනානායක.. පුංචි දරුවෝ ඕවා ගැන හිතන්නේ නැහැ නේ. “

“ හ්ම්ම්.. මට මෙයාට මුල ඉදන් හැමදේම උගන්නන ඕනි අනුරාධ. ඊට පස්සේ මම හිතං ඉන්නේ මෙයාව ඇක්වයිනාස් කොලේජ් එකට එහෙම යවලා තව උගන්වන්න.. “

“ මට පුළුවන් මිසිස් සේනානායක.. සින්ඩිට උගන්වන්න එක මට සතුටක්.. “

සුභද්‍රා නෝනා එනකොට ඔලුව බිමට නමාගෙන පොතේ කවරේ දිහාවේ බලාගෙන උන්නු මම ඒ වෙලාවේ නම් උන්නේ කටත් ඇරගෙන ඒ දෙන්නා දිහාවේ බලාගෙන. අපේ අෆ්ෆේ මොකක්ද ඒ අත හැරපු ගජ බින්න. සුභද්‍රා නෝනා හිතුවට වැඩිය දියුණුයි නොවෑ.. මිනිසුන්ට පුළුවන් ද ඔහොම දිවේ කටේ නොගෑවී බොරු කියන්න..  අඩේ මුර්ගා.. සුභද්‍රා නෝනේ ට තිබ්බේ සමාජේ සේවේ කරන්න නෙවෙයි නවකතාවක් ලියන්න. සුභද්‍රා නෝනාත් මේම නම් මාග්‍රට් නැන්දා ගැන කවර කතා ද අෆ්ෆා.. වෙලාවට තඩි පුසීට කතා කරන්න බැරි උනේ. නැති නම් වසලා හමාරයි. ඒ ඔක්කොමත් හරි ශාස්ත්‍රීගේ අම්මා.. තකට තක. දැන් ඉතින් මං එපැයි මෙයාලා කියන මේ ටොම් පච මේන්ටේන් කොරන්න..

 යේක හරියන වැඩක් නෙවෙයි මුරුගා.. මේකෙන් වෙන්නේ එක්කෝ මං ගස්, නැතිනම් සුභද්‍රා නෝනේ ගස්.. අනුරාධ මහත්තයට නම් අපේ මොකෝ.. උන්දා ඉදිවී ගහමුලට වෙලා තේක්ක ගහත් කොස් ගහක් කිව්වොත් එහෙයි කියාගෙන..  අෆ්ෆා මොන ජිවිත ද මෙව්වා..


- අරුණි කළුපහන -

Thursday, February 16, 2017

රස්තියාදුකාර සින්ඩරෙල්ලා - 5

අනුරාධ මිගස්තැන්න.. ඒ තමයි සුභද්‍රා නෝනා මට පාඩම් දෙන්න ගෙනාපු මහත්තයා. ඒකට කියන්නේ හෝම් ස්කුලින් ද මොකක් දෝ ලු. අනේ මන්දා ඒවා නම්. කොහොම හරි ඒ මහත්තයා ගෙදරට ඇවිල්ලා මට උගන්නවා කියලා තමයි සුභද්‍රා නෝනා කිවේ.

අනුරාධ මහත්තයව හොයාගෙන මෙහෙට උස්සන් ආවේ ශාස්ත්‍රීගේ අම්මා. ශාස්ත්‍රීටත් කාලයක් අනුරාධ මහත්තයා ඉගැන්නුවාලු ගෙදරට ඇවිදින්.

“ ඔන්න සින්ඩි අපේ අම්මා ඔයාට හැන්ඩ්සම් කොල්ලෙක් ගෙනවිත් දෙන්න යන්නේ.. “

ශාස්ත්‍රී ඇවිදින් එකපාර එහෙම කිව්වාම මන් බය උන තරමක්.. වික්ටෝරියා ප්ලේස් එකට වෙලා මගේ පාඩුවේ ඉන්න මට හදිසියේ කොල්ලෙක් මොකට ය කියලා හිතෙනෝ නේ කාට වුනත්. 

“ මොන කොල්ලෙක් “

“ ඔව් ඔව් කොල්ලෙක්.. තාම නම් අවුරුදු 28, 29ක් විතර වයස.. නම අනුරාධ.. ගමේ කොල්ලෙක් නම් නෙවෙයි කොළඹ කොල්ලෙක්. ගෙදරට ඇවිදින් ටියුෂන් දෙන ෂෝක් කොල්ලෙක්.. “

“ ටියුෂන් ?? “

සුභද්‍රා නෝනාගේ තනියට ගෙදරට වෙලා ඉන්න මට අහවල් දේ කට ද ටියුෂන්..

“ අයියෝ ශාස්ත්‍රී ඔයා අපේ සින්ඩි ව බය කරනවා බොරුවට.. මේ අහන්නකො සින්ඩි.. ඔයාට ස්කොලේ යන්න බැරි නිසා ගෙදරට ගුරුවරයෙක් ගෙන්නලා උගන්නමු කියලා සුභද්‍රා ඇන්ටි තීරණය කරලා තියෙනවා. ඉතින් අනුරාධ සර් ඔයාට ගෙදරට ඇවිල්ලා උගන්නලා යාවි. ඔයාට අකැමති වෙන්නත් බය වෙන්නවත් හේතුවක් නැහැ දරුවෝ.. “

ඒ වෙලාවේ වෙලාවට යශෝදරා නෝනා එතැනට ඇවිදින් කරුණු කාරණා පැහැදිලි කරත්.. ඒත් මොන එහෙකට ද මට ටියුෂන්.. අනික මං ටියුෂන් අරගෙන දොස්තර විභාගේ පාස් කරන්න යෑ. ගෙදරට වෙලා තනි නොතනියට ඉන්නැයි වත්තේ පිටියේ වැඩක් කරන්නයි මොකට ද ටියුෂන්..

එත් ඉතින් ඒවාට මම මක් කියන්න ද සුභද්‍රා නෝනාගේ තීරණ නොවැ.. මේ පාර මාග්‍රට් නැන්දාත් මොකුත් ම කියන්නේ නැහැ.. ඔය කියන අනුරාධ සර් මහත්තයා එනකම් ම උන්දෑත් දත කට පියාගෙන ඉන්නෝ ද කොහෙද.. මාග්‍රට් නැන්දා මොකුත්ම නොකිව්වාට යශෝදරා නෝනා නම් මෙහෙම කිව්වා.

“ ඔන් සින්ඩි.. අනුරාධ මෙහෙමට ඇවිල්ලා ගිය ගමන්ම මාග්‍රට් නැන්දා මෙහෙම නොකිව්වොත් මෙන්න මගේ කණ,
“ අනේ මන්දා.. මේ ඇහැට කනට පේන ගෑනු දැරිවියෝ ඉන්න ගෙයක් අස්සට ටියුෂන් දෙන්න නෙවේ මක්කට හරි අර වගේ ඉලන්දාරි ගෙන්න තරම් අපේ නෝනේට මක්ක වෙලා ද.. විකා...ර. ශාස්ත්‍රී නෝනේ ගේ අම්මාට මොලේ හොද නෑ.. අපේ නෝනේවත් රවට්ට ගන්නවා..  දැන් ඉතින් අර නැට්ටුක්කාරීත් කැරකි කැරකි ඉදිවී.. කොළඹ හතේ නෝනලාගේ මල සමයං.. “

යශෝදරා නෝනා ඒක කිව්වා විදියට මට ශාස්ත්‍රීට නම් හොදටෝම හිනා..

“ කවුද දැන් නැට්ටුක්කාරී.. “

ශාස්ත්‍රී හිනාව අස්සෙන්ම ඇහුවා..

“ වෙන කවුද ඉතින් මම මිසක්.. යශෝදරා දේවි ආරියරත්න.. “

යශෝදරා නෝනා කිව්වෙත් හිනා වේවිමයි, යශෝදරා නෝනා එච්චර ලස්සන නමක් තියෙනෝ කියලා නම් මන් දැනන් උන්නේ නැහැ මෙච්චර දාසක්..
“ යශෝදරා දේවි ආරියරත්න.. හරිම අපුරු නමක්.. “

ශාස්ත්‍රීත් කිව්වේ ආසාවෙන්..

“ අපේ අප්පච්චි තමා නම දැම්මේ,,  “

“ ඒ කියන්නේ යශෝදරා අක්කිගේ අප්පච්චිට ලස්සන නම් දාන්න පුළුවන්.. නේද සින්ඩි.. “

“ හ්ම්ම්ම්.. ඔව්.. ඒක තමයි.. “

මම එහෙම කියද්දී මට මතක් උනේ අපේ අප්පා.. මයේ නම තියලා තියෙන්නේ නම් අම්මා. ඒත් ඒ අප්පා දාන්න උන්නු නමක් ය කියලයි ඒ දවස් වල පාති නම් කිවේ..  පාති කියන්නේ මයේ අම්මාගේ අම්මා.. එයායිගේ නම සෙල්ලම්මා.. සෙල්ලම්මා කවදාවත් අප්පාට බැන්නේ ම නෑ.. එයැයි කියන්නේ ම මයේ අම්මගේ වැරැද්ද කියලා.. අනේ මන්දා.. ඒ කොහොම වුනත් මට නමකුත් හිතන්න තරම් අප්පා ආදරේ උනා නම් මාව හම්බුවෙන්න ඉන්නෝ කියලා දැන ගත්තු ගමන් ඒම යාවි යෑ.

සින්ඩරෙල්ලා ඇන්ඩර්සන්..

සින්ඩරෙල්ලා කියන්නේ නම් කවුදෝ කුමාරියක් ලු. ඇන්ඩර්සන් කියන්නේ අප්පාගේ නම ලු. අනේ මන්දා.. හැරී ඇන්ඩර්සන්.. ඒ තමයි අපේ පාති කිව විදියට මයේ අප්පාගේ නම.

“ හැරී ඇන්ඩර්සන්.. සින්ඩර්රෙල්ලා ඇන්ඩර්සන්.. ලෙච්චමී සිරිනිවාසන්... “

“ මොකෝ සින්ඩි.. මොනවා ද තනියම කියවන්නේ.. “

ශාස්ත්‍රී එහෙම අහද්දී මට තේරුනේ මම සැහෙන්න වෙලා කල්පනා කොරලා කියලා..

“ මොකුත් නෑ.. මන් යනෝ මාග්‍රට් නැන්දා බලන්න.. “

මම එහෙම කියලා හෙමිහිට කුස්සිය පැත්තට ගෑටුවා.. යශෝදරා නෝනාගේ අප්පා දැන් කොයි ද දන්නේ නැහැ.. ඒත් යශෝදරා නෝනා එයා ව දැකලා හරි තියෙනො නේ.. ඒත් මයේ අප්පාට මාව මතක් වෙන්නේවත් නැත්තේ ඇයි.. හරි පුදුමයි.. එක අතකින් අප්පා කියල කට්ටියක් මොකට මේ ලෝකේ ඉන්නව ද දන්නේ නැහැ.. පිරිමි පුළුටක්වත් නැතිව අපි ගෑනු කට්ටිය අපුරුවට මේ ගෙදර ඉන්නෝ නේ. දෙයියෝ මොකට අප්පා ලවමේ ලෝකේට එව්වා ද.. සමහර විට උන්නැහේටත් දැන් ඒ ම ම හිතෙනෝ ඇති.. මම මොකට පිරිමි කොටහක් මැව්වා ද කියලා.. ඒත් උන්නැහේත් පිරිමියෙක් එහෙම බැලුවොත්. අනේ මන්දා... කොහේ බැලුවත් වංචාකාර පිරිමි යි වැඩකට නැති අප්පා ලයි..
“ අපූ මුරුගා.. ඔයයිට උනත් ඔයිට වැඩිය හිතන්ට තිබ්බා.. “


- අරුණි කළුපහන -
 
aruni.kalupahana@gmail.com